picar
/piˈkaɾ/
GALIÇYACA → TR
Galiçyaca "picar" kelimesi Türkçe'de dürtmek, ekşi, ekşimek, ekşitmek, ısırmak anlamına gelir.
Çeviri
Geneldürtmek
Genelekşi
Genelekşimek
Genelekşitmek
Genelısırmak
Genelkıymak
Genelsokma
Genelsokmak
Çekim Tablosu
geçmişpiquei
ortaçpicado
şimdikipica
Tanım
•to mince · to chop · to bite
Diğer Dillerde
to chop up with an axe
çekim: geçmiş hackte ab · ortaç abgehackt · şimdiki hackt ab · ulaç abhackend
eş: abhauen, abschlagen, weghacken
köken: From Middle High German abehacken. Equivalent to ab- + hacken.
Fransızcaaigrir, broyer, concasser, couper, découper, hacher /ɛ.ɡʁiʁ/
to make bitter, to embitter
çekim: geçmiş aigri · ortaç aigri · şimdiki aigrit · ulaç aigrissant
eş: acidifier, altérer, corrompre, gâter, fermenter, surir
köken: From aigre + -ir.
İtalyancaabboccare, braciola, costata, ficcare, macinare, pungere /ab.bokˈka.re/
to bite or take with the mouth · to take the bait · to fill up (a glass, jar, etc.) to the top
çekim: geçmiş abboccàto · ortaç abboccàto · şimdiki abbócca · ulaç abboccànte
eş: prender con la bocca, combaciare, farsi imbrogliare, cadere in inganno, cascarci, farsi fregare
köken: From a- + bocca (“mouth”) + -are.
il pesce ha abboccato l'esca
il pesce abbocca
non ci avrei dovuto cascare, ma ho abboccato
Rusçaда́вка, дроби́ть, жа́лить, клева́ть, клю́нуть, кроши́ть
Arapçaخَزَّ, لَسَعَ, هَرَسَ
to break into pieces, to chop
çekim: geçmiş خرد کرد · ortaç خرد کرده · şimdiki خرد میکند · ulaç خرد کننده
سیر رو خرد کنین.
to cut · to chop · to cleave, to slash
çekim: geçmiş çapmış · ortaç çapmış · şimdiki çapır
köken: From Proto-Turkic *čap- (“to beat, hit; attack; rob”). Cognate with Turkish çapmak, Chuvash ҫуп (śup), etc.
aile: çapacaq, çapaçap, çapağan, çapalamaq, çapalatmaq, çapar, çaparaqlamaq, çaparaqlatmaq, çaparbaşı, çaparçı
ət çapmaq
odun çapmaq
karavan çapmaq
Başkurtçaсағыу, төртөү, турау /tu.ra-/
to chop, slice
köken: Inherited from Proto-Turkic *togra- (“to cut into slices, small pieces”).
Felemenkçebijten, hakken, karbonade, porren, prikken, vergruizelen /ˈbɛi̯tə(n)/
to bite
çekim: geçmiş beten · ortaç gebeten · şimdiki bijt · ulaç bijtend
köken: From Middle Dutch biten, from Old Dutch *bītan, from Proto-West Germanic *bītan, from Proto-Germanic *bītaną, from Proto-Indo-European *bʰéydt (“to split”).
aile: aanbijten, afbijten, bijter, bijtgraag, blaffende honden bijten niet, dichtbijten, doodbijten, doorbijten, inbijten, kapotbijten
Waarom heb je me gebeten?
Blaffende honden bijten niet.
to embitter (to cause to have an acrid taste) · to cause sorrow or grief · to wallow in sorrow or grief
çekim: geçmiş amarguei · ortaç amargado · şimdiki amarga
zıt: desamargar
köken: From Late Latin amāricāre, derived from Latin amārus (“bitter”).
to sting
çekim: geçmiş κέντρισα · ortaç έχοντας κεντρίσει · şimdiki κεντρίζει · ulaç κεντρίζοντας
chop
çekim: geçmiş チョップした
köken: Borrowed from English chop.
to bite · to hold between one's teeth, to hold in one's mouth
çekim: geçmiş 물었다
köken: First attested in the Yongbi eocheon'ga (龍飛御天歌 / 용비어천가), 1447, as Middle Korean 믈다〮 (Yale: mùl-tá).
aile: 깨물다, 맞물다, 물어떼다, 물어뜯다, 빼물다, 악물다
mince, chop finely
çekim: geçmiş finhackade · ortaç finhackad · ulaç finhackande
köken: fin + hacka. Compare Norwegian Nynorsk finhakka and Norwegian Bokmål finhakke.
cutlet, chop (pounded meat) · fight, brawl
çekim: çoğul bitki · tamlayan bitki
eş: lewa, wziątka
köken: Etymology tree Proto-Indo-European *bʰeyh₂- Proto-Balto-Slavic *bī́ˀtei Proto-Slavic *bìti Old Polish bić Polish bić Proto-Indo-European *-keh₂der. Proto-Balto-Slavic *-kāˀ Proto-Slavic *-ъka Old Polish -ka Polish -ka Polish bitka From bić + -ka.
aile: i do bitki, i do wypitki
bitki cielęce
bitki wieprzowe
bitki wołowe
Ukraynacaджигну́ти, жа́лити, жига́ти, куса́ти, ужа́лити, укуси́ти
sting · prick
çekim: çoğul डंकों
köken: Inherited from Sanskrit दंश (daṃśa). Doublet of दंश (dañś).
to hit something repeatedly (as a nail with a hammer or a log with an axe) · to cut a tree, to fell trees · to chop (to cut apart or into pieces, such as firewood, with an axe or similar tool)
çekim: geçmiş hakannut · şimdiki hakkaa · ulaç hakkaava
köken: From Proto-Finnic *hak'at'ak (compare Estonian hakkama, Livonian akkõ, Votic akatõ). Further origin is disputed, with possible links to Uralic (compare Moksha [script needed] (tšakams), Udmurt шуккыны (šukkyny)) and Germanic (compare Swedish hacka, English hack, from Proto-Germanic *hakkōną) words.
aile: hakkaava, hake, hakkaaja, hakkaaminen, hakkaus, hakkelus, hakkio, hakkuri, hakkuu, hakkaantua
hakata irti
Matti hakkaa Pekan matematiikassa.
Çekçebodnout, bodnutí, drtit, kousat, píchnout, píchnutí /ˈbodnou̯t/
to stab, to jab · to sting, to bite
çekim: geçmiş bodnuvše · ortaç bodla · şimdiki bodne
eş: píchnout
köken: From bodat + -nout.
aile: nabodnout, pobodnout, probodnout, přebodnout, přibodnout, vbodnout, vybodnout, zabodnout
to pinch · to nip, bite · to pilfer, filch
çekim: geçmiş ciupit · ortaç ciupit · şimdiki ciupește
eş: pișca
köken: Unknown. Possibly a substratum word. Or compare Bulgarian чупя (čupja).
to pinch · to sting (bee, nettle), bite (mosquito), peck (bird) · to nip, cut (wind), burn (spice)
çekim: geçmiş csíptek
köken: Probably from Proto-Finno-Ugric *ćᴕ̈ppɜ (“pinch, fingertip; to pinch”). Alternatively, possibly from Proto-Turkic *čɨm- (“pinch”), compare Chuvash чӑбат (čăbat), Turkish çimdik, çimcik.
aile: csipdes, csipeget, csipesz, csipet, csipked, csipkelődik, csippent, csípés, csípő, csípős
İbraniceעֲקִיצָה
Latinceacescō, fodicō, īcō, pīnsō, praecīsum, pungō
Norveççebite, bite på, finhakke, finknuse, kotelett, pirke
Endonezcediasami
Etimoloji
From pico (“beak”).