to alienate (to cause someone to lose connection with their environment) · to alienate, to shunt, to push away · to send off, to fire
çekim: geçmiş alienowano · şimdiki alienuje
köken: Etymology tree Latin alius Latin -ēnus Latin aliēnus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin aliēnōbor. Proto-Indo-European *h₂euh₁-der.? Proto-Slavic *-ovati Old Polish -ować Polish -ować Polish alienować From Latin aliēnō + Polish -ować. First attested in 1594.
to make alien from someone, alienate (from), estrange, make hostile, remove, separate · to dispose, detach, abstract, separate, remove · to sell, alienate, dispose of, give up possession of, transfer by sale
çekim: ortaç abaliēnātus · şimdiki abaliēnat · ulaç abaliēnāns
köken: Etymology tree Proto-Indo-European *h₂ep Proto-Indo-European *-o Proto-Indo-European *h₂epó Proto-Italic *ap Latin abder. Latin ab- Latin alius Latin -ēnus Latin aliēnus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin aliēnō Latin abaliēnō From ab- (“from, away from”) + aliēnō (“alienate, estrange”).
aile: abaliēnātiō, abaliēnātus
Istuc crucior a viro me tali abalienarier, […]
nec prohibere quit / nec prohibebit nisi mors meum animum aps te abalienaverit
[…] idemque agros vectigalis populi Romani abalienaret
From en- + Old Spanish ajenar, inherited from Latin aliēnāre, a verb based on aliēnus. Near-doublet of alienar, a borrowing from Latin. See Medieval Latin inalienare, from Latin in- + alienāre. Compare Sicilian allianari.