caparazón
/kapaɾaˈθon/
eril
İSPANYOLCA → TR
İspanyolca "caparazón" kelimesi Türkçe'de kabuk anlamına gelir.
Çeviri
Genelkabuk
Çekim Tablosu
çoğulcaparazones
Tanım
•carapace (a hard protective covering of bone or chitin, especially one which covers the dorsal portion of an animal) · caparison · shell
Diğer Dillerde
AlmancaCarapax, Rückenpanzer, Rückenschild, Schabracke, Schale (dişil) /ʃaˈbʁakə/
shabrack (decorative saddlecloth) · certain other kinds of coverings, especially · protective cloth (for furniture etc.)
çekim: çoğul Schabracken · tamlayan Schabracken
eş: Satteldecke, Pferdedecke, Überwurf, Wagendecke, Drache, Ehedrache
köken: 17th century, from Hungarian csábrák. Some sources derive it further from Ottoman Turkish چاپراق (çaprak), while others suggest that the Ottoman is itself from Hungarian.
Du bist so billig wie 'ne Nutte an der Ampel / Die Schabracke, die mit Cap rumrennt
Fransızcacaparaçon, carapace, chabraque, coquillage, coquille, décortiquer (eril) /ka.pa.ʁa.sɔ̃/
caparison
çekim: çoğul caparaçons
eş: chabraque
köken: Cognate with or borrowed from Spanish caparazón. Possibly related to carapace (with metathesis) + the suffix -on.
İtalyancacarapace, conchiglia, esoscheletro, gualdrappa, sgranare, sgusciare (eril) /ka.raˈpa.t͡ʃe/
carapace
çekim: çoğul carapaci
köken: Borrowed from French carapace (“tortoise shell”).
Rusçaкарапа́кс, па́нцирь, попо́на, ра́ковина, раку́шка, ра́кушка
Arapçaبَيْت, صَدَفة, صَدَفَة
shell, seashell
çekim: çoğul صدفها
köken: Borrowed from Arabic صَدَف (ṣadaf).
خود چه گویم پیش آن در این صدف / نیست الا کف کف کف کف
Azericeqabıq
bark · crust, scab · rind, peel
çekim: çoğul qabıqlar · tamlayan qabığın
köken: From Proto-Turkic *kāpuk (“bark; skin; shell”). Analyzable as qab + ıq.
Kazakçaбақалшық, қабық, қабыршақ
shell, seashell
Özbekçechigʻanoq
Tatarcaкабырчык
Türkmencegabyk
Kırgızcaкабык, раковина
bark
köken: From Proto-Turkic *kāpuk (“bark; skin; shell”). Cognate with Kazakh қабық (qabyq), Southern Altai кабык (kabïk), Bashkir ҡабыҡ (qabıq), Tatar кабык (qabıq), Crimean Tatar qabuq, Kumyk къабукъ (qabuq), Uzbek qobiq (“skin, shell”), Turkish kabuk (“shell”), Tuvan хавык (xavık, “husk”), Chuvash хупӑ (hup̬ă, “bark”), etc.
Uygurcaچىغىناق
Başkurtçaҡабырсаҡ /qɑ.βɯ̞rˈsɑq/
shell of mollusks and brachiopods; seashell
çekim: çoğul ҡабырсаҡтар · tamlayan ҡабырсаҡтың
köken: From Proto-Turkic *kapïrčak (“box, coffin, basket”). Cognate with Kazakh қабыршақ (qabyrşaq), Southern Altai кабырчак (kabïrčak).
een schild dat voorkomt bij o.a. kreeftachtigen, spinnen en schildpadden
Portekizcecarapaça, casco, concha, descascar (dişil) /ka.ɾaˈpa.sɐ/
carapace (dorsal part of a turtle's shell) · shell (external covering of crustaceans) · shell (exoskeleton or wing covers of certain insects)
çekim: çoğul carapaças
eş: frústula
köken: Etymology tree substrateder.? Spanish carapachobor. French carapacebor. Portuguese carapaça Borrowed from French carapace, from Spanish carapacho.
Near-synonyms: exoesqueleto, élitro
shabrack, saddle pad · something large and unwieldy
çekim: çoğul schabraks · tamlayan schabraks
köken: Borrowed from German Schabracke, from Polish czabrak or Hungarian csábrág, from Ottoman Turkish چاپراق (çaprak).
Lehçeczaprak, karapaks, kropierz, skorupa (eril) /ˈt͡ʂa.prak/
shabrack
çekim: çoğul czapraki · tamlayan czapraka
eş: krupon
köken: Borrowed from Ukrainian чапра́к (čaprák), from Ottoman Turkish چاپراق. First attested in 1634.
Ukraynacaму́шля, па́нцер, па́нцир, ско́йка, черепа́шка
a cowry, shell used as a token in barter · any small amount of money
çekim: çoğul कौड़ियाँ
köken: Inherited from Prakrit 𑀓𑀯𑀟𑁆𑀟𑀺𑀬𑀸 (kavaḍḍiyā), from Sanskrit कपर्दिका (kapardikā), ultimately of Dravidian extraction.
दो कौड़ी का
Fincekilpi, koristeloimi (ornamental), kuori, kuoria, kuoriutua, loimi /ˈkilpi/
shield (broad piece of defensive armor) · escutcheon (the shield on which a coat of arms is displayed) · shield (large, flat expanse)
çekim: çoğul kilvet · tamlayan kilven
köken: From Proto-Finnic *kilpi (compare Estonian kilp, Livonian kiļb, more distantly also Northern Sami galba), possibly borrowed from Proto-Germanic *hlībō (compare Old Norse hlíf).
aile: kilpimäinen, kilvetön, kilpukka, Kilpelä, Kilpinen, Kilpiäinen, kilpistyä, alakilpi, arvokilpi, avainkilpi
carapace, shell (of crustaceans)
Rumencecarapace, cochilie, scoică (dişil)
shell (of a turtle)
çekim: çoğul carapacelor · tamlayan carapacei
köken: Borrowed from French carapace.
Macarcaház, kagyló, nyeregtakaró, teknő /ˈhaːz/
house, building (closed structure with walls and a roof) · home (the place of one’s dwelling, the house where one lives) · the residents of a house collectively
çekim: çoğul házak
köken: From Proto-Finno-Ugric *kota. Cognates include Estonian kodu, Finnish koti, Moksha куд (kud). Not related to Proto-Germanic *hūsą or any of its descendants.
aile: haza, házal, házas, házi, házikó, házelnök, házépítés, házkutatás, házmester, háznagy
Emeletes ház s földszinten is, emeleten is tágas szobák.
Amerikában ugyanis átalánosan bevett szokás semmi vagy igen kevés pénzt tartani a háznál.
A Kőnig-sütöde rendelésre ugyanúgy házhoz szállította a friss péksüteményt, kenyeret.
İbraniceקוֹנְכִיָּה, שִׁרְיוֹן
Etimoloji
Inherited from Old Spanish caparaçón (mid-15th century), from Old Occitan capairon; or alternatively from the ancestor of Mistralian Provençal caparasso (“large cape with hood”) + -ón; both ultimately from Late Latin cappa (“cape”).