to wreck, smash up · to botch, screw up · to kill
çekim: geçmiş bousillé · ortaç bousillé · şimdiki bousille · ulaç bousillant
köken: From bouse + -iller.
aile: bousillage, bousilleur, bousilleux
to ruin
çekim: geçmiş arruiné · ortaç arruinado · şimdiki arruina
eş: asolar, destruir, devastar, arrasar, empobrecer, hundir
köken: From a- + ruina + -ar.
aile: arruinador
to destroy, wipe out or ruin
çekim: geçmiş distrùtto · ortaç distrùtto · şimdiki distrùgge · ulaç distruggènte
eş: abbattere, buttare, giù, danneggiare, demolire, devastare
zıt: costruire
köken: From Vulgar Latin *destrugere, from Classical Latin dēstruō, from dē- (“un-, de-”) + struō (“to build”).
to damage
çekim: geçmiş beschadigden · ortaç beschadigd · şimdiki beschadigt · ulaç beschadigend
köken: From Middle Dutch beschadigen, replacing older beschaden. Equivalent to schade + be- -igen.
aile: beschadigbaar, beschadiging
to destroy, ruin, wreck · to deface · to destroy (reputation, etc)
çekim: geçmiş κατέστρεψα · ortaç έχοντας καταστρέψει · şimdiki καταστρέφει · ulaç καταστρέφοντας
eş: αφανίζω, εξοντώνω, διαλύω, λαγγεύω, χαλάω
zıt: κατασκευάζω, χτίζω
köken: Learned borrowing from Ancient Greek καταστρέφω (katastréphō). By surface analysis, κατα- (kata-, “against-”) + στρέφω (stréfo, “to turn”).
🔊 Αν φάω κάτι απαγορευμένο, καταστρέφω τη δίαιτα μου;
to crush; to destroy; to ruin; to wreck; to tear down · to mar; to spoil
çekim: geçmiş 打ち壊した
eş: 打っ潰す
zıt: 打ち立てる
köken: 打(ぶ)ち (buchi-, emphatic verb prefix) + 壊(こわ)す (kowasu, “to destroy”)
aile: 打ち壊し
🔊 銅像を打ち壊す
🔊 良い雰囲気を打ち壊す
to (often hyperbolically) destroy, to damage severely · to corrupt, to ruin, to spoil, to deprave, etc.
çekim: geçmiş fördärvade · ortaç fördärvad · ulaç fördärvande
köken: From Old Swedish fordærva, from German verderben.
🔊 slå sig fördärvad i skidbacken
🔊 fördärva ungdomen
shipwreck, wreck, wreckage · clunker, junker, beater, rustbucket, decrepit car · broken man, mess, train wreck (someone who is unbalanced and considered a mess; a disaster; one who is suffering personal ruin)
çekim: çoğul wraki · tamlayan wraka
eş: grat, rupieć, trup, ruina
köken: Borrowed from German Wrack, from Middle Low German wrak, probably from Old Saxon *wrak, derived from wrekan, from Proto-West Germanic *wrekan, from Proto-Germanic *wrekaną.
aile: wrakowy, wrakowiec, wrakowisko
🔊 Nurkowie wydobyli z morza wrak statku.
human wreck
çekim: çoğul ihmisrauniot · tamlayan ihmisraunion
köken: ihmis- + raunio
to damage
çekim: geçmiş avariat · ortaç avariat · şimdiki avariază
köken: Borrowed from French avarier.
aile: avariere
Katalanca 🔊 ruïna (dişil) /ruˈi.nə/ ruin (the remains of a destroyed or dilapidated construction) · ruin, downfall
çekim: çoğul ruïnes
köken: Borrowed from Latin ruīna.
aile: arruïnar
to destroy
çekim: geçmiş detruis · ortaç detruinta · ulaç detruanta
köken: Borrowed from French détruire, ultimately from Latin dēstruō (“to destroy, demolish, ruin”). Compare Italian distruggere, Portuguese and Spanish destruir, German destruieren, English destroy, Romanian distruge.
aile: amasdetrua armilo, detrua, detruenda, detruiĝi
🔊 Vi metu monon en la manojn de tia viro nur se vi deziras lin detrui, tio estas fakto.