disgraceful
/[dɪsˈɡɹeɪsfəɫ]/3 hece
C1 seviye
EN → TR
Tanım
•(used of conduct or character) deserving or bringing disgrace or shame
Diğer Dillerde
Rusçaпозо́рный, посты́дный
Portekizceinfame, vergonhoso
Yunancaαισχρός, ελεεινός
Japonca不名誉な, 恥ずべき
Korece수치스러운
Hintçeअपमानजनक
Fincehäpeällinen
Çekçeostudný
Rumencerușinos
İbraniceמַחְפִּיר
Latincedēfōrmis, ignominiosus, indecor, propudianus, propudiosus
Dancaskammelig
Norveççeskjendig, vanærende
Endonezcememalukan
Vietnamcahổ thẹn, nhục nhã, ô nhục, xấu hổ
Bulgarcaпозорен, срамен
Etimoloji
From disgrace + -ful.
Kelime Ailesi
Eş & Zıt Anlamlılar
Örnek Cümleler
Utanç vericiydi.
It was disgraceful.
Davranışın utanç vericiydi.
Your behaviour was disgraceful.
Utanç verici, utanç verici.
Disgraceful. Disgraceful.
Senin davranışın utanç verici.
Your conduct is disgraceful.
Tom'un yaptığı utanç vericiydi.
What Tom did was disgraceful.
Senin davranışın yüz kızartıcıydı.
Your behavior was disgraceful.
Onların davranışları utandırıcıydı.
Their behavior was disgraceful.
Hiçbir şey daha utanç verici değil.
Nothing is more disgraceful.
Ne kadar utanç verici bir davranış!
What disgraceful behaviour!
Bunun utanç verici olduğunu düşünüyorum.
I think it's disgraceful.
Bu utanç verici, ve kendimizden utanmalıyız.
That is disgraceful, and we should be ashamed of ourselves.
"Ben heerd'n 'utanç verici' deyin, ben yaptım," dedi Hall.
"I heerd'n say 'disgraceful'; that I did," said Hall.