köken: From Middle Persian [Book Pahlavi needed] (ʾpwlnʾd /aburnāy/, “underage, youth”), a Zoroastrian legal term borrowed from Avestan 𐬀𐬞𐬆𐬭𐬆𐬥𐬁𐬌𐬌𐬎 (apər^ənāiiu, “underage”), the negative of 𐬞𐬆𐬭𐬆𐬥𐬁𐬌𐬌𐬎 (pər^ənāiiu, “adult”), from Proto-Iranian *pr̥Hnáh (“full, filled”).
köken: Inherited from Old Anatolian Turkish اوغلان (oġlan), from Proto-Turkic *oglan. cognates Cognate with Bashkir улан (ulan), Kazakh ұлан (ūlan), Tatar олан (olan), улан (ulan), углан (uğlan), Turkish oğlan, Turkmen oglan, Uzbek oʻgʻlon. See also English uhlan.
köken: From Proto-Turkic *bāla. Cognate with Kazakh бала (bala), Kyrgyz бала (bala), Crimean Tatar bala, Kumyk бала (bala), Shor пала, Western Yugur mïla, etc.
köken: Probably from Russian мало́й (malój), ма́лый (mályj), ultimately from a Turkic source, or from Proto-Turkic *bāla (“child”) with the vocative affix -y, as in атай (atay, “father”), әсәй (əsəy, “mother”). Cognate with Tatar малай (malay, “boy”), Uzbek malay (“young male servant”), Uyghur مالاي (malay, “young male servant”).
Ә был йортта малай йәнһүрәт ҡарай.
Киләсәктә малай Голливудҡа барырға йыйына.
Малайҙар тиҙ-тиҙ ашанылар ҙа, "рәхмәт" тип сығып киттеләр.
exclamation of surprise or disappointment; boy! · oh my, amazing
eş: jeetje
köken: According to the Woordenboek der Nederlandsche Taal, the term is an evolution of the now obsolete interjections amij, amy or ammy (formed from ah and the personal pronoun mij; compare also French à moi), as an exclamation of sorrow or indignation, pain, aversion, pity, etc.