ashamed
/əˈʃeɪmd/2 hece
B1 seviye
EN → TR
"ashamed" kelimesinin Türkçesi: utanmış, mahcup olmuş.. Anlamı, çevirisi, telaffuzu ve örnek cümleler aşağıdadır.
Çeviri
Genelutanmış
Genelmahcup olmuş.
Tanım
•feeling shame or guilt or embarrassment or remorse
Diğer Dillerde
Almancabeschämt
Fransızcahonteux
İspanyolcaabochornado, apenado, avergonzado
Rusçaпристы́женный, со́вестно, сты́дно
Arapçaخَجْلَان, خَجُول
Farsçaخجالتزده, سرافکنده, شرمنده
Felemenkçebeschaamd
Portekizceavergonhado, envergonhado
Yunancaαισχρός, επονείδιστος
Japonca恥ずかしい
İsveççeskamsen
Lehçezawstydzony
Ukraynacaприсоро́млений
Hintçeशर्मिंदा
Çekçezahanbený
Rumencerușinat
Macarcaszégyell, szégyenkezik
Latincepudefactus
Dancaskamfuld
Norveççeskamfull
Bulgarcaзасрамен
Katalancaavergonyit
İrlandacais náir leat, náire a bheith ort, náirithe
Gürcüceდარცხვენილი, შერცხვენილი
Esperantohonta, hontema
Belarusçaпрысаро́млены
Marathiceलज्जित
Etimoloji
From Middle English ashamed, aschamed, from Old English āsċamod, past participle of Old English āsċamian (“to be ashamed”), equivalent to a- + shame + -ed.
Eş & Zıt Anlamlılar
Eş anlamlılar
Örnek Cümleler
Çok utandım.
I'm too ashamed.
Utanç duydum.
I am ashamed.
Biz mahcubuz.
We're ashamed.
Tom utanmıştı.
Tom was ashamed.
Ben çok utandım.
I'm so ashamed.
Utanıyor benden.
She's ashamed of me.
Ben utanmıyorum.
Mladen. I am not ashamed.
Utanc duyuyorum.
I feel ashamed.
Kendinden utanma.
Don't be ashamed of yourself.
"Utanmıyor musun?
"Aren't you ashamed?
Senden utanıyorum.
I'm ashamed of you.
Utanılacak ne var?
What's there to be ashamed of?
İlgili Sorular
Kendini en çok utanmış hissettiğin zaman neydi?
A.m. ve p.m. kısaltmalarının anlamı nedir? Üvey torunum bu konuyu merak etti ve ben yanıtını bilmediğim için çok utanmış hissettim.
Çalışma arkadaşım boynunda ve köprücük kemiği altına doğru kırmızı benekler görüyor. Açık tenli olması bu beneklerin kovan gibi görünmesine neden oluyor. Endişeli, utanmış veya sıcak hissettiğinde ortaya çıkıyor ve sık sık tekrarlıyor. Bunun adı nedir ve nasıl önlenebilir?
Bazı zamanlar kendime güveniyorum, bazı zamanlarda ise bu güvenimden nefret ediyorum; insanlarla birlikteyken çok sesli, düşüncesiz ve ortada olmayı isteyen bir tavır sergiliyorum, bazen hakaret edebilecek ve bağlama uymayan sözler söylüyorum. Sonrasında üzülüyor, panik atak ya da dissosiyasyon yaşıyor ve bir sonraki sefer sessiz kalmaya çalışıyorum ama başaramıyorum. Kendimi utanmış ve çevremin bana garip baktığını hissediyorum. Bu durumla nasıl başa çıkabilirim?