köken: Inherited from Proto-Turkic *yana (“again”). Cognate with Old Turkic [script needed] (jana, “again”) (in Irk Bitig); Kazakh және (jäne, “and”); Kyrgyz жана (jana, “again”), Uzbek yana (“again”), Uyghur يانا (yana), يەنە (yene, “again”), Turkmen ýene (“again”), Turkish yine (“again”).
Ун туғыҙынсы быуатта Уралда йәнә алтын биҙгәге башланды.
Был һыуҙы эскән һәр кем йәнә һыуһар, ә Мин биргән һыуҙы эскән кеше бер ҡасан да һыуһамаҫ.
köken: Originally a suffixed (possessive) allative of jälki, such as jäljelleen (with allative and possessive endings), with reduction/contraction. Cognates include Ingrian jällee, Karelian jälelläh, and Estonian jälle.
From Late Middle High German widerumb (15th c.). By surface analysis, wieder (“again”) + um (“around”). Compare Middle Dutch wēderomme (13th c. as wı̊der+v̊mb, modern wederom), Middle Low German wedderümme.