•mieszkaniec starożytnego królestwa Mauretanii, znajdującego się w północno-zachodniej Afryce, obejmującego dzisiejsze tereny Maroka i północno-zachodniej Algierii; przodek współczesnych Berberów
çekim: geçmiş amarré · ortaç amarré · şimdiki amarre · ulaç amarrant
köken: Inherited from Middle French amarer (14th c.), from Middle Dutch *aenmâren, from aen (“on”) + mâren (“to moor, dock, fasten a ship”), a variant of mêren, from Proto-West Germanic *mairōn, whence English moor. Alternatively to being from *aenmâren, Middle French amarer could also be a native derivation from the borrowed simplex marer, but compare Modern Dutch aanmeren.
çekim: geçmiş amarré · ortaç amarrado · şimdiki amarra
eş: atar
zıt: desamarrar, atracar
köken: Borrowed from French amarrer (“to moor”), borrowed from Dutch aanmeren (“to tie or anchor the boat at the quay”). The Dutch aanmeren comes from aan- + meren (“to moor”), from Proto-Germanic *mairōną, from Proto-Germanic *mairją (“mooring post”), likely formed as Proto-Indo-European *(H)moi- (“to strengthen”) + *ro- similarly to Latin mūrus (“defensive wall”), see *mey-.
çekim: geçmiş förtöjde · ortaç förtöjd · ulaç förtöjande
köken: Borrowed from Dutch vertuien (or Middle Low German vortoien), from Dutch tuien. Cognate of Danish fortøje. Original sense was likely close to "tie up". See also German vertäuen.