to resign oneself (accept with frustration but without complaining) · to resign (from a position)
çekim: geçmiş resignierte · ortaç resigniert · şimdiki resigniert · ulaç resignierend
eş: aufgeben, verzichten
köken: 16th century in the obsolete sense, from Middle French resigner, from Latin resignare. The contemporary since the 18th century, from Modern French résigner.
köken: Etymology tree Proto-Italic *wre- Latin re- Latin nūntius Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin nūntiō Latin renūntiārelbor. Spanish renunciar Learned borrowing from Latin renuntiāre. Cognate with English renounce.
to put · to lose, to let go · to let, to make, to have
çekim: geçmiş lét
köken: From Old Norse láta.
aile: eins og að líkum lætur, láta eins og vind um eyru þjóta, láta hendur standa fram úr ermum, láta í friði, láta í té, láta lífið, láta sem vind um eyru þjóta, láta sigla sinn sjó, láta viðgangast, láta vita