lábio, saliência externa da boca característica dos mamíferos
çekim: çoğul beiços
eş: beicinho, beiçote, lábio, ressalto
köken: Inherited from Old Galician-Portuguese beiço, beyço, of unknown origin, but possibly from Celtic. Cognate with Spanish bezo, Galician beizo and Asturian bezu.
köken: Compound of 膨れ (fukure, “puffed, puffed up”, stem of verb 膨れる (fukureru, “to become puffed up”)) + 面 (tsura, “face”), from the practice of puffing one's cheeks in an expression of displeasure. First cited to the late 1700s.
köken: From Old Galician-Portuguese bico (13th century, Cantigas de Santa Maria); either from Latin beccus from Gaulish *beccos (“chicken beak”) interfered by picar, or directly from Paleo-Hispanic; ultimately from Proto-Celtic *bekkos (“hook”).
aile: bica, bicada, bicar, bicudo, biquela, biquiño, ter bo bico, torcer o bico
-Ai que rico mazarico! / quen che deu tamaño bico? / -Deumo Deus e meus pecados, / que non os teño ben purgados
Meniña, se che pesou / polos bicos que me deches, / devólveme os que che eu dei / e dareiche os que me deches
deralle cõ aquela seeta por la queixada seestra e foralle por medeo da cabe[ç]a, et o biquo dela foralle ferir ẽna nariz.
Inherited from Middle French moue, from Old French moe (“grimace”), from Frankish *mauwa (“pout, protruding lip”). Akin to Middle Dutch mouwe (“protruding lip”).