conclusivo

/kõ.kluˈzi.vu/
PORTEKIZCE → TR
Portekizce "conclusivo" kelimesi Türkçe'de anlaşılan, anlaşılmış, ikna edici, inandırıcı, kati anlamına gelir.

Çeviri

Genelanlaşılan
Genelanlaşılmış
Genelikna edici
Genelinandırıcı
Genelkati
Genelkesin
Genelkesinleşmiş
Genelnihai

Tanım

•conclusive (pertaining to a conclusion) · conclusive; decisive (being a conclusion)

Diğer Dillerde

final, ultimate · definitive
eş: definitiv, sicher, unumstößlich, unverrückbar, unwiderruflich
köken: From Ende + gültig
Fransızcaconcluant, conclusif /kɔ̃.kly.ɑ̃/
present participle of conclure
İspanyolcaconclusivo, concluyente, decisivo, tajante /konkluˈsibo/
conclusive
köken: Borrowed from Late Latin conclūsīvus, from Latin conclūsīvē (“conclusively”), from past participle of conclūdō.
aile: conclusivamente
İtalyancaconclusivo, decisivo /kon.kluˈzi.vo/
concluding, final, closing · decisive, definitive, conclusive
eş: estremo, finale, terminale, ultimo, decisivo, definitivo
zıt: d'apertura, d'inizio
köken: Borrowed from Late Latin conclūsīvus, from Latin conclūsīvē (“conclusively”), from past participle of conclūdō.
aile: conclusivamente
Rusçaзаключи́тельный, оконча́тельный, реша́ющий, реши́тельный, убеди́тельный
Arapçaقَطْعِيّ, نِهَائِيّ
Felemenkçedoorslaggevend, sluitend /ˌdoːr.slɑ(x)ˈɣeː.əvnt/
decisive, conclusive
çekim: karşılaştırma doorslaggevender · üstünlük doorslaggevendst
köken: Compound of doorslag + gevend, present participle of geven.
aile: doorslaggevendheid
Japonca決定的な
İsveççeavgörande, slutlig
present participle of avgöra
çekim: çoğul avgöranden · tamlayan avgörandes
köken: From avgöra (“determine, decide”) + -ande (“ing”). Compare Norwegian avgjørelse.
deciding, determining, conclusive · crucial, decisive
köken: Borrowed from Sanskrit निर्णायक (nirṇāyaka).
aile: निर्णायक मंडल
निर्णायक वोट
Çekçeprůkazný /ˈpruːkazniː/
conclusive, probative (decisive)
köken: From prokázat + -ný.
Latinceconsectārius
Norveççeavgjort, avklart
Endonezcememadai
memenuhi (syarat, keinginan) dsb; mencukupi:
Bulgarcaзаключителен, окончателен, решаващ, убедителен /rɛˈʃa̟vɐʃt/
indefinite masculine singular present active participle of реша́вам (rešávam)
Katalancaconcloent
gerund of concloure
gdcinnteach, deimhinn
iokonkluziva

Etimoloji

From Late Latin conclūsīvus, from Latin conclūsīvē (“conclusively”), from past participle of conclūdō. By surface analysis, concluso + -ivo.