imprecation
/ˌɪm.pɹəˈkeɪ.ʃən/
EN → TR
Tanım
•a slanderous accusation
Diğer Dillerde
AlmancaFluch, Verwünschung
Fransızcaexécration, exécrer, imprécation, lancer des imprécations contre, malédiction, maudire
İspanyolcaimprecación
İtalyancaimprecazione
Rusçaпрокля́тие
Azericeqarğış
Felemenkçeverwensing
İsveççeförbannelse
Lehçeklątwa, pomstowanie, przekleństwo, złorzeczenie
Ukraynacaпроклін, прокльон, прокляття
Fincekirous
Çekçeklení, kletba, nadávka, prokletí, proklínání, zaklení
Rumenceblestem, imprecație
Latinceexsecrātiō, imprecātiō
Dancaforbandelse
Bulgarcaпрклятие
Ermeniceանեծք
Oksitancaescomenge, escomenja, imprecacion, malediccion
Etimoloji
Learned borrowing from Latin imprecātiō (“calling down of curses”), from imprecor (“call down, invoke”).
Kelime Ailesi
imprecational
Eş & Zıt Anlamlılar
Eş anlamlılar
Örnek Cümleler
Içinde oldukça sesli bir beddua vardı.
Cuss rapped at the parlour door and entered. There was a fairly audible imprecation from within.