to arrange, to put into a certain order (a set of items) · to order, to mandate (actions, measures)
çekim: geçmiş ordnete an · ortaç angeordnet · şimdiki ordnet an · ulaç anordnend
eş: arrangieren, gruppieren, ordnen, platzieren, befehlen, bestimmen
köken: an- + ordnen
aile: Anordner, Anordnung
Objekte der Größe nach anordnen
eine Untersuchung anordnen
injunction (the act of enjoining)
çekim: çoğul injonctions
eş: demande, ordre, prière
to order, to command
çekim: geçmiş bevalen · ortaç bevolen · şimdiki beveelt · ulaç bevelend
eş: ordonneren
köken: From Middle Dutch bevēlen, from Old Dutch bifelan, from Proto-West Germanic *bifelhan.
aile: bevel, aanbevelen
Portekizceinjunção (dişil) /ĩ.ʒũˈsɐ̃w̃/ injunction · obligation, imposition
çekim: çoğul injunções
karcące ostrzeżenie
eş: upomnienie
verbal noun of käskeä · ordering, telling, commanding
çekim: çoğul käskemiset · tamlayan käskemisen
köken: käskeä + -minen
Bulgarcaзаповед (dişil) /ˈzapovɛt/ command, order · commandment (Bible)
çekim: çoğul за́поведи
köken: From Proto-Slavic *zapovědь.