ohýbání

/ˈoɦiːbaːɲiː/
nötr
ÇEKÇE → TR
Çekçe "ohýbání" kelimesi Türkçe'de çekim anlamına gelir.

Çeviri

Genelçekim

Çekim Tablosu

çoğulohýbáním

Tanım

•verbal noun of ohýbat · inflection

Diğer Dillerde

AlmancaBeugung, Biegung, Flexion, Konjugation (dişil) /ˈbɔʏ̯ɡʊŋ/
flexion · diffraction · inflection
çekim: çoğul Beugungen · tamlayan Beugungen
eş: Biegung, Flexion, Diffraktion, Rechtsbeugung, Rechtsverdrehung
köken: From beugen + -ung.
Fransızcaconjugaison, flexion (dişil) /kɔ̃.ʒy.ɡɛ.zɔ̃/
conjugation · pairing, combining
çekim: çoğul conjugaisons
eş: réunion, union
köken: From Middle French conjugaison, alteration of earlier conjugation, borrowed from Latin coniugātiōnem. Equivalent to conjuguer + -aison.
İspanyolcaconjugación, flexión (dişil) /konxuɡaˈθjon/
conjugation (in some languages, one of several classifications of verbs)
çekim: çoğul conjugaciones
köken: Learned borrowing from Latin coniugātiōnem.
İtalyancaconiugazione, desinenza, flessione (dişil)
conjugation, inflection
çekim: çoğul coniugazioni
eş: flessione, riproduzione, collegamento, accordo
köken: Borrowed from Latin coniugātiōnem (“conjugation”).
Rusçaизмене́ние фо́рмы сло́ва, оконча́ние, словоизмене́ние, спряже́ние, фле́ксия
Arapçaاِقْتِرَان, تَصْرِيف فِعْل
Farsçaتصریف /tas.ˈriːf/
inflection
köken: Borrowed from Arabic تَصْرِيف (taṣrīf).
Azericetəsrif
conjugation
çekim: çoğul təsriflər · tamlayan təsrifin
köken: Borrowed from Arabic تَصْرِيف (taṣrīf).
Kazakçaжіктелу, жіктеу
Özbekçetuslanish
Kırgızcaжакталыш
Başkurtçaкилеш менән үҙгәреү
Felemenkçeconjugatie, flexie, vervoeging (dişil)
synonym of vervoeging (“conjugation”)
çekim: çoğul conjugaties
eş: vervoeging
köken: Borrowed from Latin coniugātiō.
Portekizceconjugação, flexão (dişil) /kõ.ʒu.ɡaˈsɐ̃w̃/
conjugation (coming together of things) · conjugation
çekim: çoğul conjugações
köken: Learned borrowing from Latin coniugātiōnem. By surface analysis, conjugar + -ção.
O acidente ocorreu devido a uma conjugação de vários fatores.
Yunancaκλίση (dişil) /ˈkʎi.si/
inclination, tilt, steepness, slope · inclination, disposition, tendency · inflection; declension; conjugation
çekim: çoğul κλίσεις · tamlayan κλίσης
köken: From Ancient Greek κλίσις (klísis).
Japonca活用, 語形変化 /ka̠t͡sɨjo̞ː/
application (the use of a thing) · inflection (of a verb, conjugation; of an adjective or noun, declension)
çekim: geçmiş 活用した
eş: 使用, 利用, 運用
aile: 活用形, 活用言, 活用語, 活用語尾, 活用連語
Korece굴절, 어형변화, 활용 /kuʎt͡ɕ͈ʌ̹ɭ/
refraction · inflection
köken: Sino-Korean word from 屈折
inflection (conjugation, declension)
çekim: çoğul böjningar · tamlayan böjnings
köken: From böja + -ning; cf. Danish bøjning, German Beugung and Biegung.
aile: adjektivböjning, böjningsform, böjningsmönster, böjningsändelse, substantivböjning, verbböjning
Lehçefleksja, koniugacja, odmiana (dişil) /ˈflɛk.sja/
inflection
çekim: çoğul fleksje · tamlayan fleksji
köken: Borrowed from French flexion or German Flexion, from Latin flexiō.
aile: afleksyjny, fleksyjny, afleksyjność
Ukraynacaдієвідмі́на, словозмі́на
Hintçeविभक्ति (dişil) /ʋɪ.bʱək.t̪iː/
division, piece of · inflection
çekim: çoğul विभक्तियाँ
köken: Borrowed from Sanskrit विभक्ति (vibhakti).
Fincetaivuttaminen, taivutus /ˈtɑi̯ʋutːɑminen/
verbal noun of taivuttaa · persuading · inflecting
çekim: çoğul taivuttamiset · tamlayan taivuttamisen
köken: taivuttaa + -minen
Rumenceconjugare, flexiune (dişil) /kon.ʒuˈɡa.re/
conjugation
çekim: çoğul conjugări · tamlayan conjugări
köken: From conjuga (“to conjugate”) + -re (“the act of”).
Macarcaigeragozás, rag, ragozás /ˈiɡɛrɒɡozaːʃ/
conjugation (the act or process of conjugating a verb) · conjugation (the product of that act: the conjugated forms of a verb, collected into a list or recitation)
çekim: çoğul igeragozások
köken: ige (“verb”) + ragozás (“inflection”)
İbraniceהַטָּיָה, נְטִיָּה
Latinceconiugātiō, flexio, flexura (dişil) /ˈfɫɛk.si.oː/
a bending, swaying, turning, winding · a bend, curve · modulation, inflection
çekim: çoğul flexiōnēs · tamlayan flexiōnis
köken: Etymology tree Latin flectō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin flexiō From flectō (“to bend, curve”) + -tiō.
aile: reflexiō, inflexiō
Dancabøjning, konjugation, verbbøjning /bøjnenɡ/
bending · inflection (conjugation, declension)
çekim: çoğul bøjninger · tamlayan bøjnings
köken: From bøje (“to bend, inflect”) + -ning.
Norveççebøying, bøyning

Etimoloji

From ohýbat + -ání.

Eş & Zıt Anlamlılar

Eş anlamlılar
křivení
krčení
flexe