"kneel" kelimesinin Türkçesi: (knelt veya kneeled) diz çökmek, diz üstü oturmak, diz büküp selamlamak ., diz çökmek. Anlamı, çevirisi, telaffuzu ve örnek cümleler aşağıdadır.
From Middle English knelen, from Old English cnēowlian (“to kneel”), equivalent to knee + -le. Cognate with Dutch knielen, Low German knelen, dialectal German knielen, Alemannic German chnüle, Danish knæle, all meaning “to kneel”.