hirslənmək
AZERICE → TR
Azerice "hirslənmək" kelimesi Türkçe'de kızmak, öfkelenmek, sinirlenmek anlamına gelir.
Çeviri
Genelkızmak
Genelöfkelenmek
Genelsinirlenmek
Çekim Tablosu
geçmişhirslənmiş
ortaçhirslənmiş
şimdikihirslənir
Tanım
•to be angry, be mad, to get enraged, infuriated, incensed
Diğer Dillerde
Almancawütend werden, zornig werden
Fransızcase mettre en colère
Se fâcher contre ou à cause de quelqu’un ou de quelque chose.
eş: piquer la mouche
İspanyolcaempurrarse, enconarse, enfadarse, enojarse
infinitive of enconar combined with se
İtalyancaadirarsi, arrabbiarsi, muoversi a ira /a.diˈrar.si/
to get angry, or be peeved (with someone)
çekim: geçmiş adiràtosi · ortaç adiràtosi · şimdiki si adìra · ulaç adiràntesi
eş: arrabbiarsi, corrucciarsi, imbestialirsi, incavolarsi, incollerirsi, infuriarsi
Rusçaгне́ваться, зли́ться, разгне́ваться, разозли́ться, рассерди́ться, серди́ться
Arapçaغَضِبَ
Felemenkçeboos worden, kwaad worden
Portekizceenraivecer /ẽ.ʁaj.veˈse(ʁ)/
to anger (to cause such a feeling of antagonism)
çekim: geçmiş enraiveci · ortaç enraivecido · şimdiki enraivece
köken: From en- + raiva (“anger”) + -ecer.
Korece화나다 /ˈɸwa̠(ː)na̠da̠/
to be angry, to be furious
çekim: geçmiş 화났다
eş: 성나다, 뿔나다
köken: 화(火) (hwa, “anger”) + -나다 (-nada, “to arise”).
Lehçegniewać się, złościć się
Fincesuuttua, vihastua /ˈsuːtːuɑˣ/
to get angry, get annoyed, get upset
çekim: geçmiş suuttunut · şimdiki suuttuu · ulaç suuttuva
köken: From Proto-Finnic *suuttudak, probably derived from early Proto-Slavic *sūtu (later *sytъ). Alternatively from suu (“mouth”) + -ttua. Compare suivaantua.
aile: suutahtaa, suuttuminen, suuttumus, suuttuva, suutuksiin, suutuksissa, suututtaa, suutuspäissään
Rumencese enerva, se înfuria
Macarcabedühödik, feldühödik
İbraniceכָּעַס
Latinceīrāscor
Vietnamcanổi giận /noj˧˩ zən˧˨ʔ/
to grow angry; to fly into a rage; to get furious
köken: nổi + giận.
nổi giận đùng đùng
Katalancaenfadar-se
Galiçyacaasañarse, enfadarse, enrabiarse
Tamilceகோபி /koːbɪ/
to anger, become angry · to be angry, indignant, offended; to take umbrage · to be irritated
çekim: geçmiş கோபித்தேன் · ortaç கோபித்த · şimdiki கோபிக்கிறார் · ulaç கோபிக்கிற
köken: Back-formation from கோபம் (kōpam, “anger”) + -இ (-i), from Sanskrit कोप (kopa, “anger, rage, ire”).
Bengalceরাগ করা, রেগে যাওয়া
Esperantokoleriĝib
Marathiceरागवणे /ɾa.ɡə.ʋə.ɳe/
to become angry; to get upset. · to scold; to rebuke; express anger toward (someone)
çekim: geçmiş +
köken: राग (rāga, “anger”) + -वणे (vaṇe).
तो लहानसहान गोष्टींवर पटकन रागवतो.
उशीर झाल्याबद्दल आई माझ्यावर प्रचंड रागावली.
Malayalamcaദേഷ്യപ്പെടുക /d̪eːʂjɐppeɖuɡɐ/
to be angry · to scold
Oksitancas'amaliciar, s'encolerir
Kernevekçecafos anger, serry
Valoncasi måvler, si mwaijhi
Etimoloji
From hirs + -lən.