to brandish (a weapon)
çekim: geçmiş brandi · ortaç brandi · şimdiki brandit · ulaç brandissant
köken: Inherited from Middle French and Old French brandir.
to flower, to bloom, to blossom, to effloresce · to become covered in mold/mould (of walls, paper, etc.) · to break out in a rash (of the human body)
çekim: geçmiş fiorìto · ortaç fiorìto · şimdiki fiorìsce · ulaç fiorènte
eş: aprirsi, sbocciare, spuntare, sbocciare, germogliare, comparire
köken: From Late Latin flōrīre, from Latin flōrēre.
to wave · to beckon
çekim: geçmiş wuifden · ortaç gewuifd · şimdiki wuift · ulaç wuivend
köken: From Middle Dutch weiven (the original vocalism is still reflected in the frequentative weifelen), from Old Dutch *weiven, from Proto-West Germanic *waibijan, from Proto-Germanic *waibijaną.
to whisk, to wave around
çekim: geçmiş none · ortaç разма́хван · şimdiki разма́хва · ulaç разма́хващ
to swing
çekim: geçmiş sveiflaði
to brandish (a weapon)
çekim: geçmiş brandiguèri · ortaç brandit · şimdiki brandís
köken: From Old Occitan brandir, from Vulgar Latin *brandiō, from *brandus, from Frankish *brand.
mi 🔊 tīwaiwai , whakakakapa , whakakapakapa