"fin" kelimesinin Türkçesi: yüzgeç, yüzgeç, yüzgeç, yüzgeç, (den) salma omurga. Anlamı, çevirisi, telaffuzu ve örnek cümleler aşağıdadır.
Etimoloji
From Middle English fin, from Old English finn, from Proto-Germanic *finnō, *finǭ (“dorsal fin”) (compare Dutch vin, German Finne, Swedish finne, fena), from Proto-Indo-European *(s)pīn- (“backbone, dorsal fin”) (compare Old Irish ind (“end, point”), Latin pinna (“feather, wing, fin”), Tocharian A spin (“hook”).