honoré
/ɔ.nɔ.ʁe/
eril
FRANSIZCA → TR
Tanım
•past participle of honorer
Diğer Dillerde
Almancageehrt, Honorius /ɡəˈeːʁt/
past participle of ehren
köken: From Middle High German geēret, from Old High German giērēt.
aile: hochgeehrt
İspanyolcaHonorio (eril) /oˈnoɾjo/
a male given name, equivalent to English Honorius
köken: From Latin Honorius.
İtalyancaOnorio (eril)
a male given name from Latin Honōrius
RusçaГоно́рий, заслу́женный, уважа́емый
Azericeəməkdar, müşərrəf
honoured, merited (part of an honorary title awarded by the state in Azerbaijan and other post-Soviet countries)
çekim: karşılaştırma daha əməkdar · üstünlük ən əməkdar
köken: From əmək + -dar. Compare Russian заслу́женный (zaslúžennyj).
əməkdar artist
əməkdar elm xadimi
əməkdar incəsənət xadimi
YunancaΟνώριος
ανδρικό όνομα
Japonca光栄に思って
LehçeHonoriusz
imię męskie
Hintçeमाननीय, यशस्वी, सम्मानित /mɑːn.niː.jᵊ/
distinguished, respected, honorable
köken: Learned borrowing from Sanskrit माननीय (mānanīya).
माननीय न्यायादिश
Fincearvoisa, kunnianarvoinen, kunnioitettava, kunnioitettu, kunnioittama /ˈɑrʋoi̯sɑ/
honored, esteemed, dear (a respectful form of address)
çekim: karşılaştırma arvoisampi · üstünlük arvoisin
köken: arvo + -isa
aile: kunnianarvoisa
Arvoisa puhemies!
Arvoisa yleisö!
Arvoisat asiakkaat!
Latincehonorātus, Honorius (eril) /hɔˈnoː.ri.ʊs/
A Roman Emperor, Honorius
köken: Etymology tree Latin honor Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-os Proto-Italic *-os Old Latin -os Latin -us Latin honōrus Latin -ius Latin Honōrius From honōrus (“worthy of honor”) + -ius.
VietnamcaHônôriô
İrlandacaclúiteach /ˈkl̪ˠuːtʲəx/
of good repute · honored, renowned
çekim: karşılaştırma clúití · üstünlük is clúití
köken: From clú + -ach.
aile: mórchlúiteach
ErmeniceՀոնորիոս /honoˈɾjos/
a transliteration of the Latin male given name Honōrius, Honorius
Esperantohonorita
singular past passive participle of honori
Gujaratçaલોકમાન્ય
Faroeceæruríkur
cmn榮幸 /荣幸
copⲟⲛⲟⲣⲓⲟⲥ
got𐍃𐍅𐌴𐍂𐍃
grcἔντιμος
mihōnore, taiea
Etimoloji
From Late Latin Honorātus, from honōrātus. Cognate with Italian Onorato.