to lose one's way, to get lost (to not know one's location; to look for the right path) · to wander, to stray, to rove, to err (to walk around without a specific destination) · to wander (to attempt to look for a solution to a problem)
çekim: geçmiş błądzono · şimdiki błądzi
eş: błąkać się
köken: Etymology tree Proto-Indo-European *bʰlendʰ-der. Proto-Balto-Slavic *blándīˀtei Proto-Slavic *blǭdìti Old Polish błędzić Polish błądzić Inherited from Old Polish błędzić. By surface analysis, błąd + -ić
aile: błądzić jest rzeczą ludzką, kto pyta, ten nie błądzi, prąd błądzący, pobłądzić, zabłądzić, zbłądzić, błądzić myślami