declinazione
dişil
İTALYANCA → TR
İtalyanca "declinazione" kelimesi Türkçe'de çekim, deklinasyon, dik açıklık, manyetik sapma, varyasyon anlamına gelir.
Çeviri
Genelçekim
Geneldeklinasyon
Geneldik açıklık
Genelmanyetik sapma
Genelvaryasyon
Çekim Tablosu
çoğuldeclinazioni
Tanım
•declination (all senses)
Diğer Dillerde
AlmancaDeklination, Missweisung, Ortsmissweisung (dişil) /deklinaˈt͡sjoːn/
declension · declination
çekim: çoğul Deklinationen · tamlayan Deklinationen
eş: Beugung, Flexion, Missweisung
Fransızcadéclinaison (dişil) /de.kli.nɛ.zɔ̃/
declension (inflection of a noun, pronoun or adjective) · declination · variation, variant
çekim: çoğul déclinaisons
eş: variation
zıt: conjugaison
köken: Inherited from Middle French declinaison, from Latin dēclīnātiōnem. By surface analysis, décliner + -aison.
İspanyolcadeclinación (dişil) /deklinaˈθjon/
declension · declination
çekim: çoğul declinaciones
köken: Borrowed from Latin dēclīnātiōnem (“declension”), from dēclīnō (“decline”) + -ātiō.
aile: círculo de declinación
Rusçaсклоне́ние
Arapçaإِعْرَاب, تَصْرِيف, تَصْرِيف الْأَسْمَاء, صَرْف, مِيل
Farsçaمیل /ˈmajl/
inclination
köken: Borrowed from Arabic مَيْل (mayl).
aile: میل داشتن, میل فرمودن, میل کردن
بباغ خلد نبود تازه سروی چون قد یارم دریغ اما که میلی سوی هر خار و خسی دارد
Azericehallandırma, hallanma
Özbekçeturlanish
Kırgızcaжөндөлүш
Felemenkçedeclinatie, verbuiging (dişil) /ˌdeː.kliˈnaː.(t)si/
declination · declension (act of declining) · declension (grammatical category for nouns and adjectives)
çekim: çoğul declinaties
eş: variatie, verbuiging
köken: From Middle Dutch declinacie, from Latin dēclīnātiō.
Portekizcedeclinação (dişil) /de.kli.naˈsɐ̃w̃/
declension (a way of categorizing nouns) · decline, decadence, fall · declination, refusal
çekim: çoğul declinações
zıt: ascensão, aceitação
köken: Learned borrowing from Latin dēclīnātiōnem (“declension, declination”). By surface analysis, declinar + -ção.
declination · deviation · divergence
çekim: çoğul αποκλίσεις · tamlayan αγιογράφου
köken: From από- (apó-, “from”) + κλίση (klísi, “inclination”).
μαγνητική απόκλιση
τυπική απόκλιση
change in society, climate, or condition, transformation, variety · variation · declension
çekim: geçmiş 変化した
eş: 変更
aile: 変化球: ball with a change of speed, 変化形, 格変化: declension, change of case, 大変化, 音変化, 相変化型光ディスク: phase change optical disk, 緯度変化, 化学変化, 可逆変化
İsveççeagnetisk deklination, böjning, deklination, missvisning
inflection (conjugation, declension)
çekim: çoğul böjningar · tamlayan böjnings
köken: From böja + -ning; cf. Danish bøjning, German Beugung and Biegung.
aile: adjektivböjning, böjningsform, böjningsmönster, böjningsändelse, substantivböjning, verbböjning
Lehçedeklinacja, odmiana przez przypadki (dişil) /dɛ.kliˈna.t͡sja/
declension (act) · declension (way of categorizing) · magnetic declination
çekim: çoğul deklinacje · tamlayan deklinacji
eş: przypadkowanie
köken: Etymology tree Latin dēclīnātiōlbor. Polish deklinacja Learned borrowing from Latin dēclīnātiō.
aile: deklinacyjny, deklinować
Ukraynacaвідмі́на
declination
çekim: çoğul दिक्पातों
köken: दिक् (dik, “direction; compass point”) + पात (pāt, “falling, decline”).
aile: चुंबकीय दिक्पात
Fincedeklinaatio, eranto, taivutusluokka /ˈde.klinɑːtio/
magnetic declination · latitude, declination (angular distance of a heavenly body from the ecliptic) · declension
çekim: çoğul deklinaatiot · tamlayan deklinaation
köken: Internationalism (see English declination), ultimately from Latin dēclīnātiō.
aile: deklinaatioakseli
Çekçedeklinace, skloňování (dişil) /ˈdɛklɪnat͡sɛ/
declension, a way of categorizing words according to the inflections they receive · declension, the act of declining a word · declination, at a given point, the angle between magnetic north and true north
çekim: çoğul deklinací · tamlayan deklinací
eş: skloňování, magnetická deklinace
Rumencedeclinare, declinație (dişil) /de.kliˈna.re/
declension
çekim: çoğul declinări · tamlayan declinări
köken: From declina (“to decline”) + -re (“the act of”).
Macarcaelhajlás, eltérés, névszóragozás, névszóragozási típus /ˈɛlteːreːʃ/
verbal noun of eltér: divergence, deviation, departure · difference
çekim: çoğul eltérések
köken: eltér + -és
İbraniceנְטִיָּה
Latincedeclinatio (dişil)
declination · inclination · avoidance
çekim: çoğul dēclīnātiōnēs · tamlayan dēclīnātiōnis
köken: From dēclīnō + -tiō. In the grammatical sense, it is a calque of Ancient Greek ἔγκλισις (énklisis).
Dancadeklination
Norveççebøying, bøyning, deklinasjon
Etimoloji
Borrowed from Latin dēclīnātiōnem.