"abbey" kelimesinin Türkçesi: manastır, dergah, manastır, tekke, manastıra ait bina veya binalar. Anlamı, çevirisi, telaffuzu ve örnek cümleler aşağıdadır.
From A.D. 1250 in Middle English abbey, abbeye (“convent headed by an abbot”) (compare archaic English abbaye), itself borrowed from Old French abaïe, abbaïe, abeïe, abbeïe (Modern French abbaye) from Late Latin or Ecclesiastical Latin abbātia, from Classical Latin abbās (“abbot”). Doublet of abbacy and Opatija. See abbot.