infinitive (a grammatical mood) · infinitive (non-finite verb form considered neutral with respect to inflection) · infinitive (a verbal noun formed from the infinitive of a verb)
çekim: çoğul مصدرها
köken: Borrowed from Arabic مَصْدَر (maṣdar).
aile: اسم مصدر, حاصل مصدر, مصدر اصلی, مصدر ترکیبی, مصدر جعلی, مصدر حقیقی, مصدر صریح, مصدر مؤول, مصدر میمی, مصدری
rzeczownik utworzony od czasownika, zwykle będący nazwą czynności lub stanu; w niektórych językach może występować również w funkcji imiesłowu przysłówkowego współczesnego lub imiesłowu przymiotnikowego czynnego
Macarcadeverbális főnév, igéből képzett főnév, nomen actionis /ˈdɛvɛrbaːliʃ ˌføːneːv/
verbal noun, verbal substantive (a noun that is morphologically related to a verb and similar to it in meaning; in Hungarian it is a noun with the suffix -ás/-és)
çekim: çoğul deverbális főnevek
köken: deverbális (“deverbal, derived from a verb”) + főnév (“noun”)