köken: From Proto-Italic *gʷordos (“stubborn, heavy”), possibly from Proto-Indo-European *gʷr̥dos, variant of *gʷrd-u- (“slow, heavy, tired”), though De Vaan acknowledges that the cognates point to a u-stem instead of an o-stem as in Latin. The PIE root is also uncertain. Quintilian called it a "Spanish" (possibly Iberian) word. Compare Lithuanian gurdùs, Latvian gur̃ds (“tired”), Proto-Slavic *gъ̑rdъ…
aile: gurdōnicus
Item in Cacomnemone: Hic est (inquit) ille gurdus, quem ego me abhinc menses duos ex Africa venientem excepisse tibi narravi.
Et gurdos, quos pro stolidis accipit vulgus, ex Hispania duxisse originem audivi.