namahrem
adj
TR → EN
Tanım
•sıfat: Evlenmelerinde yasa bakımından sakınca olmayan (kadın ve erkek)
•yabancı
Etimoloji
Osmanlı Türkçesi نامحرم (na- + mahrem).
Eş & Zıt Anlamlılar
Örnek Cümleler
Mahrem olmayan kimselere (evlenilebilen kimselere) nâmahrem denir.
They are not lawful wives for the Unbelievers, nor are the Unbelievers lawful husbands for them.