to revenge; to avenge · to take revenge; to avenge oneself
çekim: geçmiş rächte · ortaç gerächt · şimdiki rächt · ulaç rächend
eş: heimzahlen, vergelten
köken: From Middle High German rëchen, from Old High German rëhhan, wrëhhan, from Proto-West Germanic *wrekan, from Proto-Germanic *wrekaną. Cognate with Dutch wreken, English wreak.
aile: Rächer
daß ich die Schänder und Lästerer hören und die Feinde und Rachgierigen sehen muß. — Hakaret ve sövgü duya duya, Öç almak isteyen düşman karşısında.
Felemenkçewraak nemen
Ik heb het niet eens over gewapende, autonome systemen, met het gezag om geweld te gebruiken. — Öfkeyle ya da öç almak için öldürmezler.
Etimoloji
From öç (“vengeance, revenge”) + almak (“to take”).