blamaż

/ˈbla.maʂ/
eril
LEHÇE → TR

Çekim Tablosu

çoğulblamaże
tamlayanblamażu

Tanım

•disgrace, embarrassment

Etimoloji

Borrowed from German Blamage, from French blâmer, from Old French blasmer, from Late Latin blastēmāre, variant of blasphēmāre, from Ancient Greek βλασφημέω (blasphēméō). First attested in 1866.

Kelime Ailesi

Eş & Zıt Anlamlılar

Eş anlamlılar
kompromitacja
ośmieszenie się
zblamowanie się
poruta
wstyd
hańba