jáhen
/ˈjaːɦɛn/
eril
ÇEKÇE → TR
Tanım
•deacon
Diğer Dillerde
AlmancaDiakon /diaˈkoːn/
deacon
çekim: çoğul Diakone · tamlayan Diakons
köken: From Ecclesiastical Latin diāconus, from Ancient Greek διᾱ́κονος (diā́konos).
aile: Archidiakon, Diakonat, Diakonin, diakonisch, Diakonisse, Diakonissin, Erzdiakon, Gemeindediakon, Pfarrdiakon, Protodiakon
Fransızcadiacre (eril) /djakʁ/
deacon
çekim: çoğul diacres
eş: diaconesse, diaconisse
köken: Borrowed from Ecclesiastical Latin diāconus, from Ancient Greek διάκονος (diákonos, “servant, minister”).
İspanyolcadiácono (eril) /ˈdjakono/
deacon
çekim: çoğul diáconos
köken: Borrowed from Ecclesiastical Latin diāconus, from Ancient Greek διᾱ́κονος (diā́konos).
İtalyancadiacono (eril) /diˈa.ko.no/
deacon
çekim: çoğul diaconi
köken: Borrowed from Latin diāconus, from Ancient Greek διᾱ́κονος (diā́konos).
aile: arcidiacono
Rusçaдиа́кон, дья́кон
Arapçaشَمَّاس
Farsçaشماس
Felemenkçediaken (eril) /ˌdiˈaː.kə(n)/
deacon (person involved in an ecclesiastical lay office for social affairs and charity) · deacon (male in an unordained clerical office qualified for parish work)
çekim: çoğul diakenen
köken: Inherited from Middle Dutch diaken, from Ecclesiastical Latin diāconus, from Ancient Greek διᾱ́κονος (diā́konos, “servant, minister”).
Portekizcediácono (eril) /d͡ʒiˈa.ko.nu/
deacon (a designated minister of charity in the early Church) · deacon (a clergyman ranked directly below a priest) · deacon (lay leader of a Protestant congregation)
çekim: çoğul diáconos
köken: Learned borrowing from Ecclesiastical Latin diāconus, from Ancient Greek διᾱ́κονος (diā́konos).
İsveççediakon
deacon
çekim: çoğul diakoner · tamlayan diakons
köken: From Latin diāconus, from Ancient Greek διᾱ́κονος (diā́konos, “servant”). Doublet of djäkne.
När predikningen var slutad, förenade sig församlingen med sina äldste, lärare, diakoner och diakonissor i den gemensamma kärleksmåltiden.
I de orientaliska kyrkorna [...] kan gifta män vigas till präster och diakoner.
Ukraynacaдяк /dʲak/
dyak, a low-ranked clergyman
çekim: çoğul дяки́ · tamlayan дяка́
köken: Borrowed from Ancient Greek διάκος (diákos).
Fincediakoni /ˈdiɑkoni/
deacon (designated minister of charity in Early Churches)
çekim: çoğul diakonit · tamlayan diakonin
köken: From Ecclesiastical Latin diaconus, from Ancient Greek διᾱ́κονος (diā́konos).
aile: diakoninen, diakonius, alidiakoni, arkkidiakoni
Rumencediacon (eril) /diˈa.kon/
deacon : · A clergyman ranked directly below a priest, with duties of helping the priests and carrying out parish work.
çekim: çoğul diaconi · tamlayan diaconului
köken: Borrowed from Old Church Slavonic диꙗконъ (dijakonŭ), from Ancient Greek διᾱ́κονος (diā́konos, “servant, minister”). (compare Russian диа́кон (diákon)).
Latincediāconus
Norveççediakon
deacon (male with duties of helping the ministers (pastors, priests) and carrying out parish work)
çekim: çoğul diaken-diaken
köken: Borrowed from Dutch diaken, from Ecclesiastical Latin diāconus, from Ancient Greek διᾱ́κονος (diā́konos).
Vietnamcachấp sự, phó tế, thầy sáu, trợ tế /fɔ˧˦ te˧˦/
deacon
köken: Sino-Vietnamese word from 副祭, composed of 副 (“assistant; deputy”) and 祭 (“to make (religious) offerings”).
aile: phụ phó tế, trợ phó tế
(dated); chấp sự (Protestantism)
thầy phó tế
Bulgarcaдя́кон
Slovakçadiakon (eril) /diakɔn/
deacon (clergyman ranked directly below a priest)
köken: Etymology tree Ecclesiastical Latin diāconuslbor. Slovak diakon Learned borrowing from Ecclesiastical Latin diāconus.
Taycaสังฆานุกร
Katalancadiaca (eril) /diˈa.kə/
deacon
çekim: çoğul diaques
köken: Semi-learned borrowing from Ecclesiastical Latin diaconus, from Ancient Greek διᾱ́κονος (diā́konos).
aile: ardiaca, arxidiaca
İrlandacadeagánach (eril) /dʲaˈɡɑːn̪ˠəx/
deacon
çekim: çoğul deagánaigh · tamlayan deagánaigh
köken: From Middle Irish deccánach (“dean”), from decán, from a conflation of Latin diaconus (“deacon, minister”) and decānus (“leader of ten people”).
aile: ard-deagánach, fodheagánach
Ermeniceսարկավագ /sɑɾkɑˈvɑɡ/
deacon
çekim: çoğul սարկավագներ
köken: From Old Armenian սարկաւագ (sarkawag).
Tagalogcadiyakono /diˈakono/
deacon (male in an office in Christian churches associated with some service)
köken: Borrowed from Spanish diácono (“deacon”).
Eş & Zıt Anlamlılar
Eş anlamlılar