Tanım
•isim, fizik: Doğrudan doğruya kendi kaynağından çıkan bir ışığın, yansıdıktan veya kırıldıktan sonra gösterdiği özelliklerin tümü; polarizasyon
•Kimyasal tepkimeler dolayısıyla bir pildeki gerilimin düşmesi
Diğer Dillerde
polarization
çekim: çoğul поляриза́ции · tamlayan поляриза́ции
zıt: деполяриза́ция
köken: Borrowed from French polarisation; alternatively analyzable as поляриз(ова́ть) (poljariz(ovátʹ)) + -а́ция (-ácija).