வினைமுற்று

/ʋɪnɐɪ̯mʊrːʊ/
TAMILCE → TR

Çekim Tablosu

çoğulவினைமுற்றுகள்

Tanım

•finite verb

Diğer Dillerde

Almancafinites Verb
Verb, dessen Wortform (Konjugationsform) eine oder mehrere der Kategorien Person, Numerus, Tempus, Modus oder Genus verbi ausdrückt
eş: finite Verbform, Finitum, Personalform, Verbum finitum
Fransızcaverbe fini
İspanyolcaverbo finito
İtalyancaverbo finito
Felemenkçefiniet werkwoord, persoonsvorm, verbum finitum (dişil) /pɛrˈsoːnsˌfɔrm/
finite verb
çekim: çoğul persoonsvormen
eş: finiet werkwoord, verbum finitum
köken: Compound of persoon + -s- + vorm.
Portekizceverbo finito
Lehçeczasownik odmienny
Fincefiniittinen verbi, finiittiverbi /ˈfiniːtːiˌʋerbi/
finite verb (verb inflected for person and tense)
çekim: çoğul finiittiverbit · tamlayan finiittiverbin
zıt: infiniittiverbi
köken: finiittinen + verbi
Macarcaragozott ige/igealak
cmn限定動詞 /限定动词

Etimoloji

Compound of வினை (viṉai, “verb”) + முற்று (muṟṟu, “end, termination; completeness”).