finiittiverbi
/ˈfiniːtːiˌʋerbi/
FINCE → TR
Çekim Tablosu
çoğulfiniittiverbit
tamlayanfiniittiverbin
Tanım
•finite verb (verb inflected for person and tense)
Diğer Dillerde
Almancafinites Verb
Verb, dessen Wortform (Konjugationsform) eine oder mehrere der Kategorien Person, Numerus, Tempus, Modus oder Genus verbi ausdrückt
eş: finite Verbform, Finitum, Personalform, Verbum finitum
Fransızcaverbe fini
İspanyolcaverbo finito
İtalyancaverbo finito
Felemenkçefiniet werkwoord, persoonsvorm, verbum finitum (dişil) /pɛrˈsoːnsˌfɔrm/
finite verb
çekim: çoğul persoonsvormen
eş: finiet werkwoord, verbum finitum
köken: Compound of persoon + -s- + vorm.
Portekizceverbo finito
Lehçeczasownik odmienny
Macarcaragozott ige/igealak
Tamilceவினைமுற்று /ʋɪnɐɪ̯mʊrːʊ/
finite verb
çekim: çoğul வினைமுற்றுகள்
köken: Compound of வினை (viṉai, “verb”) + முற்று (muṟṟu, “end, termination; completeness”).
cmn限定動詞 /限定动词
Etimoloji
finiittinen + verbi
Eş & Zıt Anlamlılar
Zıt anlamlılar
infiniittiverbi