intransigence
4 hece
EN → TR
Tanım
•the trait of being intransigent; stubbornly refusing to compromise
Diğer Dillerde
Fransızcaintransigeance
İspanyolcaintransigencia
Rusçaбескомпроми́ссность, непрекло́нность, непримири́мость
Felemenkçeonverzettelijkheid
Yunancaαδιαλλαξία
İsveççeomedgörlighet
Lehçenieprzejednanie, nieustępliwość
Fincemyöntymättömyys
Rumenceintransigență
Norveççeumedgjørlighet
Bulgarcaбезкомпромисност, непримиримост
İzlandacaþrjóska
Etimoloji
From French intransigeance, noun form of intransigeant, borrowed from Spanish intransigente at the end of the nineteenth century. Morphologically, from in- + transiger + -ant, literally "uncompromising".
Eş & Zıt Anlamlılar
Eş anlamlılar
Örnek Cümleler
Tom'un inatçılığı çok sinir bozucudur.
Tom's intransigence is so frustrating.
Dilsel uyuşmazlık nedeniyle Quebec'e karşı önyargılar vardır.
The prejudices against Québec exist due to its linguistic intransigence.