Platform Menüsü

umlaut

/ˈumlɑut/

FINCE → TR

Çekim Tablosu

çoğulumlautit

tamlayanumlautin

Tanım

•umlaut (the diacritical mark ( ¨ ) placed over various vowels: a > ä, o > ö or u > ü in German and some closely related languages)

Diğer Dillerde

AlmancaHalbdoppellaut , umgelauteter Vokal , Umlaut (eril) /ˈhalpˌdɔpl̩laʊ̯t/

an umlaut; ä, ö or ü

çekim: çoğul Halbdoppellaute · tamlayan Halbdoppellautes

köken: From halb (“semi”) + Doppellaut (“diphthong”).

Fransızcamétaphonie

Inflexion d’une voyelle.

İspanyolcametafonía (dişil)

metaphony

çekim: çoğul metafonías

İtalyancametafonesi (dişil)

metaphony · umlaut

köken: From meta- + fonesi.

Rusçaумла́ут , умля́ут

Arapçaمُغَيِّرَة

Felemenkçeumlaut (eril) /ˈum.lɑu̯t/

umlaut

çekim: çoğul umlauten

köken: From German Umlaut.

aile: umlautsfactor

Portekizcemetafonia , umlaut (dişil) /me.ta.foˈni.ɐ/

metaphony (sound change in which a vowel’s pronunciation is affected by another)

çekim: çoğul metafonias

köken: meta- + -fonia

aile: metafónico, metafônico

Yunancaμεταφωνία

Japoncaウムラウト

umlaut

eş: 変母音, 変音符

köken: From German Umlaut.

İsveççeomljud (nötr) /²ɔmˌjʉ̟ːd/

umlaut; an assimilatory process whereby a vowel is pronounced more like a following vocoid that is separated by one or more consonants.

çekim: çoğul omljuds · tamlayan omljuds

köken: Calque of German Umlaut.

Lehçeumlaut (eril) /ˈum.lawt/

umlaut (the partial assimilation of vowels in some Germanic languages) · umlaut (diacritical mark)

çekim: çoğul umlauty · tamlayan umlautu

köken: Etymology tree German um- Proto-Indo-European *ḱlew- Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *ḱlutós Proto-Germanic *hlūdaz Proto-West Germanic *hlūd Old High German lūt Middle High German lūt German Laut German Umlautbor. Polish umlaut Borrowed from German Umlaut.

Çekçepřehláska (dişil) /ˈpr̝̊ɛɦlaːska/

apophony, umlaut

çekim: çoğul přehlásky · tamlayan přehlásky

köken: From pře- + hláska (“phone”).

Dancaomlyd

Vietnamcaum-lau

Bulgarcaпреглас

Estoncatäpitäht

Galceaffeithiad (eril) /aˈfei̯θjad/

consonant or vowel affection

çekim: çoğul affeithiadau

köken: affeithio (“to cause to undergo vowel or consonant affection”) + -ad