to die · to kill (either directly or indirectly) · to kill, torture (cause suffering to)
çekim: geçmiş πέθανα · ortaç έχοντας πεθάνει · şimdiki πεθαίνει · ulaç πεθαίνοντας
eş: αποδημώ εις Κύριον, επίσημο, ειρωνικό, αποθαίνω, ιδιωματικό, λογοτεχνικό
zıt: ζω
köken: Backformation from Ancient Greek ἀπέθανε (apéthane) the third person singular aorist of ἀποθνῄσκω (apothnēískō, “die”).
Άκουσες ότι πέθανε ο κύριος Βαγγέλης;
Πέθανα στα γέλια όταν τον είδα.
Αυτά τα φάρμακα τον πέθαναν στο τέλος.
to die, to mortify, to pass away, to depart
çekim: geçmiş none · ortaç уми́рал · şimdiki уми́ра · ulaç уми́ращ
köken: From Proto-Slavic *umirati.
Той умря.
Умирам от естествена смърт.
Умирам от насилствена смърт.