επιλήψιμος

YUNANCA → TR
Tanım
•αυτός που δίνει δια λόγου, ή έργου, αφορμή για μομφή.
Eş & Zıt Anlamlılar
Eş anlamlılar
επίμεπτος
μεμπτός
κατακριτέος