alabacak

/a.ɫa.baˈd͡ʒak/
adj
TR → EN

Tanım

•sıfat, ağızlardan: Ayağında sekil olan (at, eşek vb.)
•mecaz: Ara bozucu, dönek, uğursuz (kimse)

Etimoloji

ala (“variegated”) + bacak (“leg”)