княжить
/ˈknʲaʐɨtʲ/
RUSÇA → TR
Çekim Tablosu
geçmişкня́живший
ortaçкня́живший
şimdikiкня́жит
ulaçкня́жащий
Tanım
•to rule (a principality), to reign
Etimoloji
Inherited from Old East Slavic кънѧжити (kŭnęžiti), equivalent to княг- (knjag-) + -ить (-itʹ), based on the original stem княг- (knjag-) of князь (knjazʹ); compare feminine княги́ня (knjagínja).
Kelime Ailesi
княже́ние