княжить

/ˈknʲaʐɨtʲ/
RUSÇA → TR

Çekim Tablosu

geçmişкня́живший
ortaçкня́живший
şimdikiкня́жит
ulaçкня́жащий

Tanım

•to rule (a principality), to reign

Etimoloji

Inherited from Old East Slavic кънѧжити (kŭnęžiti), equivalent to княг- (knjag-) + -ить (-itʹ), based on the original stem княг- (knjag-) of князь (knjazʹ); compare feminine княги́ня (knjagínja).

Kelime Ailesi

княже́ние