adjunção
/ad͡ʒ.ʒũˈsɐ̃w̃/
dişil
PORTEKIZCE → TR
Çekim Tablosu
çoğuladjunções
Tanım
•adjunction (the act of joining)
Diğer Dillerde
Lehçeadiunkcja (dişil) /aˈdjuŋk.t͡sja/
a type of zeugma where the connection of a predicate with several subjects and the parent element occurs only once in the sentence · adjunction (the act of joining; the thing joined or added) · adjunction
çekim: çoğul adiunkcje · tamlayan adiunkcji
köken: Etymology tree Latin adiūnctiōlbor. Polish adiunkcja Learned borrowing from Latin adiūnctiō. First attested in 1834.
I 1. ‘też’ proklityka przedfrazowa, wskaźnik adiunkcji
Autor przedstawia w nim ciekawą propozycję wyprowadzania zdania generycznego drogą redukcji oraz adiunkcji (na bazie zdania minimalnego).
Koncypistami skarbowymi: adjunkcyi podatkowi Władysław Dunin […]