ryno-
LEHÇE → TR
Tanım
•pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z nosem
Diğer Dillerde
Almancarhino-
Fransızcarhino- /ʁi.no/
rhino-
köken: Learned borrowing from Ancient Greek ῥινός (rhinós), genitive of ῥίς (rhís, “nose”).
İspanyolcarino-
rhino-
köken: Learned borrowing from Ancient Greek ῥινός (rhinós), genitive of ῥίς (rhís, “nose”).
İtalyancarino-
rhino-, naso-
köken: Learned borrowing from Ancient Greek ῥινός (rhinós), genitive of ῥίς (rhís, “nose”).
Portekizcerino-
rhino-
köken: Borrowed from Ancient Greek ῥινός (rhinós), genitive of ῥίς (rhís, “nose”).
Rumencerino-
rhino-
köken: Borrowed from French rhino-, from Ancient Greek ῥινός (rhinós), genitive of ῥίς (rhís, “nose”).