przyświadczyć
/pʂɘˈɕfjat.t͡ʂɘt͡ɕ/
LEHÇE → TR
Çekim Tablosu
geçmişprzyświadczono
Tanım
•to agree, to concede (to admit to be true) · to confirm, to corroborate (to assure the accuracy of previous statements)
Etimoloji
Etymology tree Proto-Indo-European *per- Proto-Indo-European *préy Proto-Balto-Slavic *prei Proto-Slavic *pri Proto-Slavic *pri- Old Polish przy- Polish przy- Polish świadczyć Polish przyświadczyć From przy- + świadczyć.