Nom usuel de Quercus frainetto arbre de la famille des Fagaceae (Fagacées), à feuillage caduc lobé originaire d’Italie, d’Albanie, de Grèce, de Bulgarie, de Roumanie, des pays de l'ex Yougoslavie, et par la suite introduit en Hongrie.
the tallest species of oak, the winter oak or Italian oak (with edible acorns), sacred to Jupiter
çekim: çoğul aesculī · tamlayan aesculī
köken: Etymology unclear. By surface analysis, seemingly a diminutive form ending in -ulus (diminutive suffix). Perhaps from Proto-Indo-European *h₂eyǵ- (“oak”), or from a Mediterranean substrate, though the presence of a Germanic cognate is surprising. Compare English oak, Lithuanian ąžuolas (“oak”), Albanian enjë (“juniper, yew”), Ancient Greek αἰγίλωψ (aigílōps, “Turkey oak”).
aile: aesculeus
ut inter Sacram Viam et Macellum editum Corneta ⟨a cornis⟩, quae abscisae loco reliquerunt nomen, ut Aesculetum ab aesculo dictum
Hic iuvenum quicumque manu pedibusve rotave vicerat, aesculeae capiebat frondis honorem: nondum laurus erat, longoque decentia crine