çekim: geçmiş focht · ortaç gefochten · şimdiki ficht · ulaç fechtend
eş: betteln
köken: From Middle High German vëhten (“to fight”), from Old High German fëhtan (“to fight”), from Proto-West Germanic *fehtan, from Proto-Germanic *fehtaną, ultimately from Proto-Indo-European *peḱ-. Cognate to Low German fechten, Dutch vechten, English fight, Danish fægte, Norwegian Bokmål fekte, Norwegian Nynorsk fekta, fekte.
aile: anfechten, ausfechten, Gefecht
Ich hörte wilden Lärm, als föchte man, / Und der Wind bringt vom Kapitol ihn her.
άθλημα μεταξύ δύο ξιφομάχων σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο· στη διάρκεια του αγώνα οι αθλητές φορούν μάσκα, λευκή στολή και ειδικά γάντια και προσπαθούν να αγγίξουν με το ξίφος το σώμα του αντιπάλου
köken: * Inherited from Malay anggar, from Classical Malay اڠڬر (anggar), from Persian انگار (angâr, “to consider”). * From Riau Malay [Term?] for the land size.
köken: From pauko(t) (“to fence”) + -šana (noun-forming suffix).
Etimoloji
Appears to be a coinage in Japanese based on Middle Chinese-derived elements, as a compound of 剣 (ken, “sword”) + 術 (jutsu, “technique”). First cited to a text from 1577.