打盹

/tä²¹⁴⁻³⁵ tu̯ən²¹⁴⁻²¹⁽⁴⁾/
ÇINCE → TR

Tanım

•to take a nap; to doze off; to nod off

Eş & Zıt Anlamlılar

Eş anlamlılar
假寐
假寢
打瞌睡
打盹兒
𥅻盹兒
𥅻嘴兒