knorr

ALMANCA → TR

Tanım

•2. Person Singular Imperativ Präsens Aktiv des Verbs knorren

Fransızcaknarr

İtalyancaknarr

İsveççeknarr (nötr)

creaking

çekim: tamlayan knarrs

köken: Deverbal from knarra.

Finceknarri

Dancaknar , knarr , knor /ˈkʰnɑːˀ/

alternative form of knarr

çekim: çoğul knarer · tamlayan knars

köken: From Old Danish knar, from Old Norse knǫrr.

Norveççeknarr

İzlandacaknörr /ˈkʰnœrː/

knorr · ship (not referring to any specific type)

çekim: çoğul knerrir · tamlayan knarrar

köken: From Old Norse knǫrr (“merchant ship”), from Proto-Germanic *knarruz.

knorr, knarr

çekim: çoğul knørrir · tamlayan knarrar

köken: From Old Norse knǫrr, from Proto-Germanic *knarruz.

nonknǫrr