İşaya 29:12, İşaya 28:10‑11 ve Sofunya 3:9 ayetlerinin içeriği ve anlamı hakkında bilgi verir misiniz?

İşaya 29:12, “okuma yeteneği olmayan birinin Tanrı’nın kelimesini söylemesi” anlamına gelir; 28:10‑11, “tekrar eden, kırık bir kalıp gibi öğütler” vurgusudur; Sofunya 3:9 ise “kendi kalbine güvensiz, Tanrı’dan uzak” tutumu eleştirir.