durmalı kelime kökeni

durmalı, ‘dur’ kökünden türemiştir; kök Proto‑Türkic *dur- ‘ayakta kalmak, durmak’ kökenlidir, -malı ekinin eklenmesiyle oluşur.

durmalı = durmak fiiline -malı ekinin gelmesiyle ‘durması gereken’ anlamı verir. ‘-malı’ eki eski Türkçe’de gereklilik bildirir.