durgu kelime kökeni

Durgu, sözcük ya da sözcük öbeğinin cümlede duraklamasını sağlayan öğe demektir. Etimolojik olarak dur- (durmak) kökünden türetilmiştir.

durgu = cümlede ara, duraklatma işlevi gören sözcük. kökeni Türkçe dur‑ (durmak) fiilinden, -gu ekfiiliyle oluşur.