dikizlemek kelime kökeni

Dikizlemek, kökeni 'dik' (düşey, sabit) ve 'iz' (görüş, iz) sözcüklerinden gelen bir birleşik fiildir; ilk kullanımına 17. yüzyıl Osmanlı edebiyatında rastlanır.

Dikizlemek = 'dik' (direk) ve 'izlemek' (gözlemlemek) birleşiminden türetilmiş, Osmanlıca’da 'gözünü bir şeyden ayırmadan bakmak' anlamında kullanılmış.