diken kelime kökeni

diken, Türkçeye eski Türkçe ‘dik’ (dikmek, dikilmek) kökünden geçmiş; Orta Asya dillerinde benzer biçimde bulunur ve ‘sivri uçlu’ anlamını taşır.

diken = eski Türkçe ‘dik’ kökünden gelir, ‘dikilen, sivri ucu olan’ anlamına gelir.